EN
Λειτουργικές Αρχές και Σχεδιασμός Υπερπιεστικών Συστημάτων
Τα πιεστικά συστήματα ηλιακής θέρμανσης χρησιμοποιούν κλειστά κυκλώματα. Το υγρό μεταφοράς θερμότητας (το οποίο μπορεί να είναι νερό ή μίγμα νερού και προπυλενογλυκόλης) παροχετεύεται υπό πίεση 50–100 psi μέσω ενός ηλιακού συλλέκτη τοποθετημένου στην οροφή και ενός μονωμένου ταμπάκου ζεστού νερού. Το κύριο πλεονέκτημα αυτών των συστημάτων είναι η δυνατότητά τους να συνδέονται με τυπικά οικιακά συστήματα ύδρευσης. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι βρύσες και οι ντουζιέρες παρέχουν σταθερή πίεση και θερμοκρασία νερού, ακόμη και εάν πολλοί χρήστες χρησιμοποιούν ταυτόχρονα ζεστό και κρύο νερό σε κτίρια πολλών ορόφων. Για να αντισταθμιστεί η διαστολή που προκαλείται από τη θερμότητα, τα συστήματα περιλαμβάνουν ειδικές δεξαμενές διαστολής. Στις περισσότερες εγκαταστάσεις, το προτιμώμενο υλικό για τους αγωγούς είναι είτε ανοξείδωτο χάλυβας είτε χαλκός, καθώς αυτά τα υλικά είναι εξαιρετικά ανθεκτικά στη διάβρωση. Αυτό τα καθιστά κατάλληλη επιλογή για μακροπρόθεσμη απόδοση, τόσο σε οικιακές όσο και σε εμπορικές εγκαταστάσεις ύδρευσης.
Τα συστήματα θερμοσιφώνα υπό πίεση λειτουργούν μέσω ενός φαινομένου που ονομάζεται φυσική συναγωγή. Με αυτήν τη διαδικασία, οι ηλιακοί συλλέκτες που τοποθετούνται στη στέγη θερμαίνουν το νερό. Το θερμαινόμενο αυτό νερό ανεβαίνει φυσικά σε δεξαμενές αποθήκευσης που βρίσκονται σε υψηλότερο σημείο από τους συλλέκτες. Αυτό σημαίνει ότι δεν απαιτούνται αντλίες και δεν χρειάζονται ακριβά εξαρτήματα ανθεκτικά σε πίεση. Το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευής πραγματοποιείται με φθηνά υλικά (όπως καουτσούκ EPDM και πολυπροπυλένιο). Αυτός ο τρόπος κατασκευής είναι κατάλληλος, διότι τα συστήματα λειτουργούν σε κανονική πίεση (ατμοσφαιρική πίεση). Αυτά τα συστήματα διαθέτουν ειδικά χαρακτηριστικά για περιόδους κατά τις οποίες οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από το σημείο πήξης (κρύα χειμώνα). Αδειάζουν και εκκαθαρίζουν αυτόματα το νερό από τους σωλήνες των συλλεκτών για να αποτρέψουν ζημιές λόγω παγώματος και έκρηξης των σωλήνων.
Βασικές Διαφορές στα Υλικά και στην Ανταλλαγή Θερμότητας
Οι διαφορές στα υλικά και στην κατασκευή οφείλονται σε διαφορετικές θεμελιώδεις αρχές λειτουργίας. Λόγω της παρουσίας συνεχούς πίεσης, υπάρχει ανάγκη για μέταλλα υψηλής ακεραιότητας (ανθεκτικά στη διάβρωση), όπως ο ανοξείδωτος χάλυβας, για τους αγωγούς και τους εναλλάκτες θερμότητας συστημάτων που λειτουργούν υπό πίεση. Τα συστήματα που δεν λειτουργούν υπό πίεση δεν χρειάζεται να πληρούν αυτές τις απαιτήσεις, επιτρέποντας έτσι μεγαλύτερη χρήση πολυμερών υλικών. Αυτό μειώνει σημαντικά το κόστος κατασκευής, καθώς και την ευκολία εγκατάστασης.
Διάφορα συστήματα έχουν διάφορους τρόπους μεταφοράς θερμότητας. Οι μονάδες που λειτουργούν υπό πίεση διαθέτουν συνήθως εσωτερικά πηνία ή θερμοανταλλάκτες με περίβλημα σε καλά μονωμένες δεξαμενές. Αυτοί οι σχεδιασμοί διατηρούν το πόσιμο νερό χωριστά από τον κύκλο γλυκόλης. Παρόλο που αυτός ο σχεδιασμός μειώνει τις πιθανότητες παγώματος, οδηγεί σε μεγαλύτερη πολυπλοκότητα στη συντήρηση. Τα μη υπό πίεση συστήματα είναι διαφορετικά. Ορισμένα συστήματα θερμαίνουν το νερό στον ίδιο τον συλλέκτη, γεγονός που ονομάζεται άμεσος θερμοσιφώνας. Άλλα είναι εξοπλισμένα με απλούς εξωτερικούς θερμοανταλλάκτες. Τα μη υπό πίεση συστήματα τείνουν να λειτουργούν καλύτερα όταν οι θερμοκρασίες είναι ήπιες και παρουσιάζουν καλύτερη απόδοση. Ωστόσο, αιφνίδιες αλλαγές της θερμοκρασίας εξαφανίζουν την απόδοσή τους και την αντοχή τους στις καιρικές συνθήκες.
Επιλογή του καταλληλότερου ηλιακού θερμοσίφωνα για τις συνθήκες του χώρου εγκατάστασης
Πίεση νερού και τύπος υδραυλικής εγκατάστασης και κτιρίου
Η κατανόηση του τρέχοντος συστήματος ύδρευσης είναι απαραίτητη για τον προσδιορισμό της καταλληλότητας ενός συστήματος. Τα περισσότερα σύγχρονα κτίρια χρησιμοποιούν πιεστικό σύστημα, όπου το νερό διοχετεύεται στις μονάδες μέσω κύριων αγωγών παροχής. Ως εκ τούτου, οι πιεστικοί θερμοσίφωνες είναι ιδανικοί για διαμερίσματα, συνεταιριστικά διαμερίσματα και πολυώροφα κατοικίδια κτίρια, όπου απαιτείται πίεση νερού σε κάθε ορόφη. Αυτά τα συστήματα είναι επίσης ιδανικά κατά την ανακαίνιση παλαιότερων κτιρίων, καθώς αποφεύγουν την ανάγκη για πιο εκτεταμένες τροποποιήσεις των υφιστάμενων δομών, όπως μπορεί να απαιτείται με τις συμβατικές εγκαταστάσεις, προκειμένου να αποφευχθεί η χρήση της στέγης ή του αεροθαλάμου.
Τα συστήματα βαρύτητας λειτουργούν εξαιρετικά καλά σε μη υπό πίεση συστήματα, όπως σε αγροτικές περιοχές, παλαιότερα σπίτια με δεξαμενές κρύου νερού στην οροφή ή σε πλήρως αυτόνομα συστήματα. Προβλήματα προκύπτουν όταν δεν υπάρχει επαρκής κατακόρυφη απόσταση μεταξύ του σημείου συλλογής και της εισόδου του σημείου συλλογής. Συνήθως απαιτείται κατακόρυφη διαφορά τουλάχιστον μισού μέτρου. Αυτό μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα σε κτίρια με χαμηλή κλίση ή επίπεδη οροφή. Ένα μη υπό πίεση σύστημα ύδρευσης μπορεί να παρουσιάζει υποβάθμιση της απόδοσής του όταν η πίεση του νερού είναι χαμηλή (περίπου 20 psi), καθώς το νερό σε αυτά τα συστήματα μπορεί να ρέει αργά και να στάζει μόλις-μόλις. Αντιθέτως, ένα υπό πίεση σύστημα αντιμετωπίζει καλύτερα αυτή την κατάσταση. Εξετάστε πάντα την υφιστάμενη υδραυλική εγκατάσταση πριν από την εγκατάσταση, για να ελαχιστοποιηθεί η ανάγκη χρήσης αντλιών και βαλβίδων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε παλαιότερα κτίρια, όπου επιδιώκεται να διαταραχθεί η υδραυλική εγκατάσταση όσο το δυνατόν λιγότερο. Ικανότητα φόρτισης της οροφής, κλιματικές συνθήκες και αξιολόγηση του κινδύνου παγώματος
Έχουμε διαπιστώσει ότι η μηχανική αντοχή και η αντίσταση στις καιρικές συνθήκες είναι κρίσιμες μελέτες πριν από την επιλογή κτιρίου για την εγκατάσταση ηλιακών συστημάτων. Ένα σύστημα επίπεδης στέγης προσθέτει συνήθως μεταξύ 30 και 50 κιλών ανά τετραγωνικό μέτρο. Τα μη υπερπιεστικά συστήματα τείνουν να είναι ελαφρύτερα, καθώς διαθέτουν μικρότερες δεξαμενές ενσωματωμένες στο σχεδιασμό του συστήματος, γεγονός που διευκολύνει την εγκατάστασή τους σε υφιστάμενες κατασκευές. Οι περισσότερες ηλιακές εγκαταστάσεις είναι κατάλληλες για στέγες με κλίση. Ωστόσο, υπάρχει μία σημαντική παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπόψη: οι εγκαταστάτες πρέπει να γνωρίζουν ότι, στις παράκτιες περιοχές, επικρατούν ισχυρότερες ανεμικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα οι απαιτήσεις για την πρόσδεση να αυξάνονται κατά περίπου 15 έως 20 τοις εκατό. Αυτό σημαίνει ότι, σε αυτές τις περιοχές, είναι απαραίτητη η χρήση πιστοποιημένων στηριγμάτων που εγκαθίστανται από ειδικούς πιστοποιημένους εγκαταστάτες, προκειμένου να διασφαλιστεί η ανθεκτικότητα του συστήματος σε καταιγίδες.
Ο κίνδυνος παγώματος αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα κατά την επιλογή συστημάτων θέρμανσης. Σε περιοχές όπου οι θερμοκρασίες φτάνουν στους 0 °C για περισσότερες από δύο συνεχόμενες ημέρες ετησίως, προτιμώνται πιεστικά συστήματα σε συνδυασμό με διαλύματα αντιπηκτικού γλυκόλης. Αυτό το μείγμα εμποδίζει το πάγωμα των σωλήνων. Τα μη πιεστικά συστήματα, αντιθέτως, εξαρτώνται από αποτελεσματικά συστήματα αποστράγγισης (drain-back). Αυτά περιλαμβάνουν σωληνώσεις με κατάλληλη κλίση για αποστράγγιση του νερού, βαλβίδες ασφαλείας, εφεδρικές λειτουργίες σε περίπτωση βλάβης και ένα εφεδρικό σύστημα τροφοδοσίας για το σύστημα ελέγχου. Οι απαιτήσεις όσον αφορά το σύστημα αποστράγγισης και ελέγχου προκαλούν μεγαλύτερες ανησυχίες για συντήρηση σε τέτοια κλιματικά περιβάλλοντα. Αντιθέτως, με εξαίρεση μερικές ακραίες περιοχές με ιδιαίτερα έντονο πάγωμα, οι τροπικές περιοχές και οι περιοχές με μόνιμα μη παγωμένες συνθήκες επιτρέπουν τη χρήση απλών μη πιεστικών συστημάτων θερμοσιφώνα, τα οποία λειτουργούν αποτελεσματικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς την ανάγκη πολύπλοκων μηχανισμών. Για περιοχές με λιγότερες από 200 ηλιόλουστες ημέρες ετησίως, τα πιεστικά συστήματα αποτελούν καλύτερη επιλογή, καθώς είναι πιο αποτελεσματικά από τα μη πιεστικά συστήματα σε συνθήκες νεφελώδους καιρού. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα πιεστικά συστήματα επιτρέπουν τη συνεχή κυκλοφορία κατά τη διάρκεια εκτεταμένων περιόδων με χαμηλή ηλιακή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πιθανότητα αστοχίας του συστήματος κατά τη διάρκεια ανεπιθύμητων καιρικών συνθηκών.
Πρακτική Χρήση και Αποδοτικότητα Διαφόρων Τύπων Ηλιακών Θερμοκρασιών Νερού
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι ηλιακών θερμοκρασιών νερού: οι υπό πίεση και οι ανυπόπιεστοι. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι κατασκευής και διαμόρφωσης αυτών των δύο τύπων ηλιακών θερμοκρασιών νερού, ενώ η κατασκευή τους, οι καιρικές συνθήκες στις οποίες εκτίθενται, καθώς και η εμπειρία του εγκαταστάτη, μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την απόδοσή τους. Οι ποιοτικές εγκαταστάσεις καλύπτουν συνήθως από 50 έως 75% των αναγκών τους σε ζεστό νερό με τη χρήση του ήλιου. Οι υπό πίεση μονάδες τείνουν να επιτυγχάνουν υψηλότερα ποσοστά αυτά, επειδή οι ανταλλάκτες θερμότητας που χρησιμοποιούν είναι καλύτερα σχεδιασμένοι, επιτρέποντας μια πιο αποτελεσματική διατήρηση της ροής μέσω των σωλήνων. Αυτό τους καθιστά επίσης πιο αποδοτικές όταν ο καιρός είναι πιο κρύος ή όταν παρουσιάζονται διακυμάνσεις θερμοκρασίας.
Τα συστήματα υπό πίεση και τα συστήματα χωρίς πίεση λειτουργούν διαφορετικά όσον αφορά τη θέρμανση. Τα συστήματα θερμοσιφώνα (χωρίς πίεση) επιδεικνύουν καλύτερη απόδοση κατά περίπου 10–15% όταν επικρατούν θερμές συνθήκες, καθώς δεν υπάρχει η αρνητική επίδραση των αντλιών ή η μειωμένη αποτελεσματικότητα της μεταφοράς θερμότητας από τα εξαρτήματα. Από την άλλη πλευρά, τα συστήματα υπό πίεση παρουσιάζουν σταθερή απόδοση καθ’ όλη τη διάρκεια, με μέσο όρο ανά εποχή και κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε ετήσια βάση, ενώ σε θερμοκρασίες κάτω από το σημείο πήξης επιδεικνύουν κατά περίπου 30% καλύτερη συνολική απόδοση. Ωστόσο, το αντίθετο ισχύει κυρίως σε τροπικές περιοχές και ζεστές περιοχές, όπου η απλοποιημένη, άμεση μέθοδος θέρμανσης των συστημάτων χωρίς πίεση είναι πιο αποτελεσματική.
Όταν εγκαθίστανται συστήματα, η απόδοσή τους εξαρτάται περισσότερο από το πόση προσοχή δίνεται κατά την εγκατάσταση, παρά από τον τύπο του συστήματος που εξετάζεται. Η ορθή ρύθμιση της γωνίας εγκατάστασης του συστήματος είναι εξαιρετικά σημαντική και μπορεί ακόμη και να αυξήσει την παραγωγή του συστήματος έως και κατά 25%. Ωστόσο, προβλήματα όπως η σκίαση από άλλα κτίρια, η κατάλληλη διάμετρος των σωλήνων και η κακή μόνωση μπορούν να μειώσουν τα έσοδα από τα συστήματα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με άλλους παράγοντες που είναι ενσωματωμένοι στο ίδιο το σύστημα. Η συντήρηση είναι εξαιρετικά σημαντική. Η λίμναση (απόθεση αλάτων) συσσωρεύεται στο εσωτερικό των υπό πίεση εναλλακτών θερμότητας και, εάν οι εναλλάκτες δεν καθαρίζονται, η απόδοσή τους μειώνεται με ρυθμό 12% ετησίως. Τα μη υπό πίεση συστήματα δεν είναι τόσο ευαίσθητα σε προβλήματα λίμνασης, αλλά είναι περισσότερο ευαίσθητα στον σχηματισμό αεροθαλάμων και στη συσσώρευση ιζημάτων στις ανοιχτές δεξαμενές. Οι πιο πρόσφατες καινοτομίες στους συλλέκτες κενού σωλήνα είναι περίπου 15% αποδοτικότερες από τους επίπεδους συλλέκτες, γεγονός που τις καθιστά τις πιο πρόσφατες και βέλτιστες. Οι πιο πρόσφατες καινοτομίες στα συστήματα συλλεκτών εφαρμόζονται και στα δύο είδη συστημάτων, εφόσον όλα εγκαθίστανται σωστά.
Συνολικό Κόστος Κατοχής: Αρχική Επένδυση, Συντήρηση και Απόδοση Επένδυσης για Συστήματα Ηλιακής Θέρμανσης Νερού
Κατά τον υπολογισμό των μακροπρόθεσμων δαπανών, οι άνθρωποι συχνά παραβλέπουν τις δαπάνες πέρα από την τιμή που αναγράφεται στην ετικέτα. Η πραγματική αξία περιλαμβάνει την εγκατάσταση, την τακτική συντήρηση και τις εξοικονομήσεις που προσφέρει το σύστημα επί χρόνων. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες κατοικιών που εγκαθιστούν συστήματα ηλιακής θέρμανσης νερού δαπανούν από 3.000 έως 8.000 δολάρια ΗΠΑ, ποσό που περιλαμβάνει το κόστος του συστήματος. Τα πιεστικά μοντέλα φαίνεται να βρίσκονται πιο κοντά στο ανώτερο άκρο αυτού του εύρους. Αυτό οφείλεται στα επιπλέον ειδικά εξαρτήματα, όπως οι ανταλλάκτες θερμότητας και οι δεξαμενές διαστολής, καθώς και στη βαλβίδα γλυκόλης που είναι κατάλληλη για υψηλές θερμοκρασίες και στην επιπλέον εργασία που απαιτείται από τους εγκαταστάτες. Αντιθέτως, τα μη πιεστικά μοντέλα, όπως τα βασικά μοντέλα θερμοσιφωνικού τύπου, φαίνεται να είναι φθηνότερα αρχικά. Ωστόσο, εάν δεν πληρούνται ορισμένες συνθήκες του χώρου εγκατάστασης, μπορεί να προκύψουν επιπλέον δαπάνες. Η ανεπαρκής απόσταση μεταξύ της στέγης και του συστήματος και οι παγωνικές θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσουν καθυστερήσεις και υψηλότερο κόστος για τον έλεγχο αποστράγγισης (drain-back) και τις λύσεις θέρμανσης που πρέπει να προστεθούν.
«Η κατάλληλη συντήρηση κοστίζει περίπου το μισό τοις εκατό του συνολικού κόστους εγκατάστασης του συστήματος. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 15–40 δολάρια ΗΠΑ ετησίως για ελέγχους της κατάστασης του συστήματος, συμπληρώσεις των πιεστικών βρόχων γλυκόλης και ελέγχους βαλβίδων που πραγματοποιούνται κάθε τρία έως πέντε χρόνια. Γενικά, τα πιεστικά συστήματα απαιτούν λιγότερες επισκέψεις τεχνικού, εάν εγκατασταθούν σε ψυχρότερα κλίματα, σε σύγκριση με τα μη πιεστικά συστήματα που απαιτούν μηχανικά συστήματα αποστράγγισης προς τα πίσω. Τα δύο σημαντικότερα λειτουργικά προβλήματα που επηρεάζουν τα μη πιεστικά συστήματα είναι η συσσώρευση λεπτών αποθεμάτων (scale trapping) και το ίζημα. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι δοκιμές ποιότητας του νερού είναι σημαντικές, ιδιαίτερα εάν η σκληρότητα του τοπικού νερού υπερβαίνει τα επτά grains ανά γαλόνι. Η επεξεργασία του νερού για την ελαχιστοποίηση της συσσώρευσης μεταλλικών αλάτων είναι σημαντική προκειμένου να αποφευχθούν λειτουργικά προβλήματα στο μέλλον.»
Σύμφωνα με το Υπουργείο Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οικονομικά οφέλη από τους ηλιακούς θερμοσίφωνες είναι αρκετά σημαντικά. Οι επενδύσεις τους δείχνουν ότι οι ηλιακοί θερμοσίφωνες μειώνουν το κόστος θέρμανσης νερού κατά 50% έως 80%. Εάν μια οικογένεια αντικαταστήσει ένα συμβατικό ηλεκτρικό θερμοσίφωνα με Συντελεστή Ομοιόμορφης Ενεργειακής Απόδοσης (Uniform Energy Factor) 1,0 με ένα ηλιακό σύστημα, χρησιμοποιώντας το εθνικό μέσο όρο των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας, εξοικονομεί 274 δολάρια ετησίως, ενώ για ορισμένες οικογένειες αυτό το ποσό μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Ακόμη και με τέτοια οικονομικά οφέλη, υπάρχουν και άλλες πτυχές που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την ανάλυση της απόδοσης της επένδυσης. Αναμένεται ότι οι τιμές της ενέργειας θα αυξηθούν κατά 2% έως 5% ετησίως, γεγονός που αυξάνει τα οικονομικά οφέλη. Επιπλέον, το σύστημα θα χάνει σταδιακά από την απόδοσή του με την πάροδο του χρόνου. Κατά μέσο όρο, τα συστήματα χάνουν από 0,5% έως 1% της απόδοσής τους κάθε χρόνο. Μπορούν επίσης να ληφθούν υπόψη και κίνητρα, όπως το ομοσπονδιακό φορολογικό κίνητρο που αντιστοιχεί στο 30% του συνολικού κόστους και οι τοπικές επιστροφές. Όλοι αυτοί οι παράγοντες δείχνουν ότι οι ποιοτικοί ηλιακοί θερμοσίφωνες αποπληρώνονται μέσα σε 6 έως 12 χρόνια. Σε περιοχές με ψυχρό κλίμα και ειδικά σε πολυώροφα κτίρια, οι καινούργιοι πιεστικοί τύποι που αγοράζονται μπορεί να κοστίζουν λίγο περισσότερο, αλλά είναι πιο αποτελεσματικοί και διαρκούν περισσότερο.
Αυτά τα συστήματα διατηρούν την ίδια αξιοπιστία καθ' όλη τη διάρκεια των περιόδων παγώματος, εξασφαλίζουν την ίδια πίεση σε όλο το κτίριο και σας εξοικονομούν επισκευές και διακοπές υπηρεσιών συντήρησης που άλλα συστήματα σας κοστίζουν.
Συχνές ερωτήσεις
Τι διαφοροποιεί τα πιεστικά από τα μη πιεστικά συστήματα ηλιακής θέρμανσης νερού;
Αυτό που διαφοροποιεί τους δύο τύπους είναι ο τρόπος λειτουργίας τους. Στα πιεστικά συστήματα, το νερό διατηρείται υπό συγκεκριμένη πίεση σε κλειστό κύκλωμα, ενώ στα μη πιεστικά συστήματα, το νερό κινείται μέσω φυσικής κυκλοφορίας, οπότε δεν απαιτείται αντλία και η πίεση διατηρείται στο επίπεδο της ατμοσφαιρικής πίεσης.
Ποιο υλικό χρησιμοποιείται στα πιεστικά συστήματα για να αποφευχθεί η διάβρωση;
Για την αντοχή στη διάβρωση στα πιεστικά συστήματα, χρησιμοποιούνται μέταλλα υψηλής ακεραιότητας, όπως το χαλκός και το ανοξείδωτο χάλυβα, προκειμένου να περιέχουν με ασφάλεια την πίεση στους σωλήνες, τους εναλλάκτες θερμότητας και τις δεξαμενές.
Είναι τα μη πιεστικά συστήματα κατάλληλα για ψυχρά κλίματα;
Τα μη υπό πίεση συστήματα είναι συχνά λιγότερο κατάλληλα για ψυχρά κλίματα, καθώς μπορούν να αντιμετωπίσουν προβλήματα παγώματος. Απαιτούν αποτελεσματικά χαρακτηριστικά αποστράγγισης προς τα πίσω για να αποτρέψουν ζημιές στους σωλήνες από παγωμένο νερό.
Πώς επηρεάζει ο τύπος της στέγης την εγκατάσταση των ηλιακών θερμοσιφώνων;
Η κλίση μιας στέγης μπορεί να επηρεάσει την εγκατάσταση ενός ηλιακού θερμοσιφώνα. Οι επίπεδες στέγες προσθέτουν ορισμένο βάρος, ενώ οι κεκλιμένες στέγες είναι γενικά πιο κατάλληλες. Ωστόσο, στις παράκτιες περιοχές απαιτούνται ειδικές βάσεις στήριξης λόγω των ισχυρότερων ανεμικών δυνάμεων.
Ποια είναι η τυπική συντήρηση που απαιτείται για τους ηλιακούς θερμοσίφωνες;
Η συντήρηση συνίσταται συνήθως στον έλεγχο του εξοπλισμού, στην επαναπλήρωση των υγρών στα συστήματα υπό πίεση και στον έλεγχο για σχηματισμό λεπτών επικαλύψεων (scale) και ιζημάτων. Απαιτείται ο τακτικός έλεγχος της ποιότητας του νερού για να αποφευχθούν οι αποθέσεις.